جلوگيري از مقاومت ميكروارگانيسم‌ها به آنتي بيوتيك‌ها

افزايش مقاومت باكتري‌ها به انواع آنتي بيوتيك‌ها باعث افزايش مرگ و مير و ناخوشي و طول مدت اقامت در بيمارستان بدنبال اكتساب عفونت‌هاي بيمارستاني مي‌شود. مصرف بيش از حد آنتي بيوتيك‌ها باعث اتلاف منابع مالي نيز مي‌گردد به نحوي كه 20 تا 50% كل هزينه هاي دارويي بيمارستان‌ها را شامل مي‌شود. بيش از نيمي از بيماران بستري در بيمارستان با آنتي بيوتيك‌ها تحت درمان قرار مي‌گيرند و اين درحالي است كه حدود 50% تمام آنتي بيوتيك‌هاي تجويز شده به شكل داروي غلط، دوز غلط يا به مدت نامناسب  بكار رفته اند. طبق بررسي‌هاي انجام شده در يك مركز دانشگاهي خارجي مصرف وانكومايسين 200 برابر افزايش نشان مي‌دهد ولي در دو سوم موارد از آن استفاده غيرضروري مي‌شو.

ظهور مقاومت به آنتي بيوتيك‌ها كه ساليانه هزينه اي معادل 4 ميليون دلار به كشور آمريكا تحميل مي‌كند علاوه بر مصرف نابجاي آنتي بيوتيك‌ها ناشي از استفاده بيشتر از اقدامات تهاجمي، افزايش تعداد ميزبان‌هاي حساس و دچار نقص ايمني و عدم رعايت نكات عملي در زمينه كنترل عفونت مي‌باشد (23). افزايش بروز مقاومت ميكروب‌ها به آنتي بيوتيك‌ها بويژه در ICU مشهود است و بروز استافيلوكوك آرئوس مقاوم به متي سيلين (MRSA)، انتروكوك مقاوم به وانكومايسين (VRE)، و باسيل‌هاي گرم منفي مقاوم در ICU رو به افزايش مي‌باشد (24) و طبق آمار موجود حداقل در 70% موارد عفونت بيمارستاني، مقاومت به يك آنتي بيوتيك وجود دارد.

در همه گيري عفونت بيمارستاني نيز مقاومت ميكروبي وجود دارد. همه گيري بيمارستاني، 5 تا 10% تمام موارد عفونت بيمارستاني را شامل شده و شيوعي معادل يك در هر 10000 پذيرش بيمارستاني دارد. حين مطالعه همه گيري مشخص گرديد كه 85% باكتري‌هاي استافيلوكوك آرئوس، به متي سيلين و 69% موارد انتروكوك به وانكومايسين مقاوم بوده اند.با رعايت برنامه هاي كنترل عفونت در بيمارستان مانند محدوديت مصرف آنتي بيوتيك‌هاي وسيع الطيف، تدوين پروتوكل‌هاي درماني جهت بكارگيري آنتي بيوتيك‌ها، آموزش كاركنان و تاكيد بر شستن دست‌ها مي‌توان از بروز مقاومت‌هاي ميكروبي كاست.